Billy E. Goetz i jego porównanie

Tak jak i kierunki polityki, procedury mają swą hierarchię ważności. Tak więc w dużych przedsiębiorstwach można na ogół znaleźć zarówno podręcznik pod tytułem „Sposoby postępowania w przedsiębiorstwie”, w którym opisane są procedury stosowane w całym przedsiębiorstwie, jak też i podręcznik „Sposoby postępowania w wydziale” dotyczący procedur stosowanych w działalności wydziału. Mogą również istnieć zbiory procedur dla oddziałów, sekcji, czy innych komórek przedsiębiorstwa.

Procedury odnoszą się często do wielu oddziałów przedsiębiorstwa, a więc „idą w poprzek” schematu zarządzania. Na przykład ustalona procedura postępowania z zamówieniem odbiorcy na wyrób w dużym przedsiębiorstwie .produkcyjnym przeważnie obejmuje dział zbytu (przyjęcie zamówienia odbiorcy), dział finansów (potwierdzenie zapłaty lub określenie wysokości kredytu dla odbiorcy), dział księgowości (zaksięgowanie transakcji), oddział produkcji (zlecenie produkcji lub wystawienie upoważnienia do wysyłki produktu z magazynu wyrobów gotowych) oraz dział transportu (określenie sposobów i dróg dostawy).

Porównując procedury i kierunki polityki Billy E. Goetz stwierdziłc: „Kierunki polityki są ogólnymi, przeważnie stałymi, planami kierownictwa. Procedury są mniej ogólne, lecz bardziej trwałe. Polityka określa dziedzinę działania. Określa cele i wyznacza dziedzinę działalności. Procedury określają natomiast kolejność poszczególnych czynności, wytyczają drogę postępowania w dziedzinie określonej polityką. Drogi te mogą iść w różnych kierunkach, wtedy jednak procedury zawierają wskazówki ułatwiające urzędnikowi wybór drogi mogą one mieć drobne luki, których wypełnienie leży w gestii urzędnika. Mają jednak niewiele elementów wspólnych z polityką. Procedury nie są wielowymiarowe nie obejmują sposobów postępowania, cechuje je natomiast chronologiczna kolejność…

Leave a Reply