CECHY DOBREGO PROGRAMU

Dyskutując o elementach dobrego programu zakładamy, że jakiś program w ogóle istnieje. Przedsiębiorstwo, które nie prowadzi szkolenia i nie zamierza tego robić wychodzi z założenia, że może zapewnić swojemu personelowi tak atrakcyjne warunki pracy, że przyciągną wykwalifikowanych pracowników z innych przedsiębiorstw lub też, że szkolenie pojawi się samorzutnie wskutek zdemaskowania ignorancji kierowników. Z kolei przedsiębiorstwo, które zdecyduje się szkolić swoich przyszłych kierowników może osiągnąć ten cel ustalając pewne ogólne dyrektywy regulujące, np. postanawiając awansować na stanowiska kierownicze własnych pracowników niższego szczebla, czy skupić odpowiedzialność za szkolenie w rękach komisji kadrowej na szczeblu dyrekcji. Na tego rodzaju założeniach można oprzeć ramowy program doskonalenia.

Zakres. Zakres programu doskonalenia powinny określać dobrze pojęte potrzeby przedsiębiorstwa. W sytuacji idealnej każde przedsiębiorstwo powinno mieć pewien „zapas” zdolnych pracowników, gotowych do awansu na kierowników. Duże przedsiębiorstwa mają na ogół możność natychmiastowego awansowania osób, które się do tego nadają. Mniejsze zaś przedsiębiorstwa nie dają tego rodzaju możliwości przeszkolonym kandydatom na kierowników, nawet młodym i cieszącym się dobrym zdrowiem. Doskonalenie większej ilości potencjalnych kierowników nie miałoby wówczas sensu, gdyż brak możliwości awansu spowodowałby jedynie ich odejście do innych przedsiębiorstw.

Leave a Reply