Cel działalności kierownika działu

Kierownicy nie mogą żądać, aby wszyscy ich podwładni mieli w życiu jednakowe cele. Powinni natomiast zachęcać .pracowników, aby starali się stawiać sobie takie cele prywatne, które jednocześnie przyczyniałyby się do realizowania zadań przedsiębiorstwa. Dobrzy kierownicy idą często nawet nieco dalej sugerują mianowicie pewne cele i przyznają określone nagrody za ich osiągnięcie.

Mimo że zasada ta jest bardzo ważna dla działalności przedsiębiorstwa, skomplikowane problemy, jakie przestrzeganie jej stawia przed przedsiębiorstwem, powodują częste od niej odstępstwa. Na przykład celem działalności kierownika działu zbytu jest sprzedaż wyrobów przedsiębiorstwa w ilości przewidywanej lub przekraczającej przewidywania (oczywiście w ramach zakreślonych polityką przedsiębiorstwa dotyczącą cen, warunków kredytowania czy jakości). Będzie się on wówczas starał zachęcić do współdziałania podległy mu personel ‚kierowniczy: kierownika agentów handlowych, kierownika reklamy i kierownika komórki d/s rozwoju zbytu. Mimo że rozwiązanie tego problemu teoretycznie jest łatwe, w praktyce napotyka się duże trudności ze względu na brak danych, które umożliwiałyby orientację w faktycznych możliwościach tych komórek. W konsekwencji brak dostatecznej informacji i kontroli umożliwia podwładnym kierownikom „budowanie własnych imperiów”, przekraczanie zakresu uprawnień, konkurowanie o większe fundusze, co szkodliwie odbija się na działalności przedsiębiorstwa, oraz przerost zatrudnienia w kierowanych przez nich komórkach. Tego rodzaju problemy mogą do tego stopnia absorbować kierowników komórek funkcjonalnych, że zagrożone będzie wykonanie zadań całego działu. Właściwe kierowanie polega na podsunięciu poszczególnym jednostkom takich celów, które z jednej strony dadzą im osobistą satysfakcję, a z drugiej strony przyczynią się do zrealizowania zadań oddziału czy przedsiębiorstwa.

Leave a Reply