DOBÓR KIEROWNIKÓW CZ. II

Wybór kandydata z zewnątrz. Aby uniknąć niebezpieczeństwa wy- nikającego z braku dopływu kadr kierowniczych z zewnątrz, a co za tym idzie, awansowania kandydatów o niskich kwalifikacjach przy obsadzaniu stanowisk kierowniczych trzeba nieraz stosować system otwartej konkurencji. Stosowanie tej zasady gwarantuje wybór kandydata najlepszego z punktu widzenia interesów przedsiębiorstwa. Powszechne opinie, że metoda ta obniża morale pracowników nie znajduje potwierdzenia w życiu. Jeśli kandydat jest pracownikiem przedsiębiorstwa i ma takie kwalifikacje jak kandydat z zewnątrz, zawsze on będzie wybrany, a świadomość, że jego kwalifikacje oceniono wyżej niż innych kandydatów, podwyższa raczej jego morale.

W przypadku, gdy przedsiębiorstwo jest zmuszone rekrutować kandydatów z zewnątrz, ważne jest odpowiednie opracowanie sposobów oceny. Bardzo często zdarza się, że nie bada się dokładnie poziomu angażowanych z zewnątrz pracowników, a tłumaczenie się, że ,,i tak niczego nie można się dowiedzieć” wynika tylko i wyłącznie z niedba- łości. Kandydata z zewnątrz powinno się dokładnie przebadać według tych samych zasad, jakie stosuje się przy ocenie szkolonych i obecnych kierowników.

Pod jednym względem kandydaci z zewnątrz stracą na porównaniu z kandydatami z wewnątrz niewiele na ogół wiadomo o ich sukcesach w dotychczasowej działalności na innych stanowiskach. Świadectwa i referencje są niewiele warte w porównaniu z obserwacją zachowania się badanego kandydata w pracy. Kandydat z zewnątrz zostanie przyjęty tylko wówczas, gdy jego osiągnięcia przewyższają znacznie osiągnięcia jego konkurentów z wewnątrz przedsiębiorstwa.

Leave a Reply