ELASTYCZNOŚĆ PLANOWANIA

Problem określenia właściwego okresu planowania zwrócił uwagę na fakt, że zasadę zaangażowania trzeba rozważać w świetle elastyczności planowania. Innymi słowy, jeśli można zmieniać plany tak, aby zapewnić zabezpieczenie wymagań na przyszłość, która nie była lub nie mogła być przewidziana, okres, który uwzględnia się w planowaniu będzie krótszy, niż wtedy, gdyby przyszłość można było przewidzieć. Ponieważ przy- iszłość jest niepewna i nawet oparte na najbardziej realnych przesłankach przewidywania mogą się nie sprawdzić, idealne byłoby planowanie zakładające możliwość zmiany kierunku przy niewielkich kosztach tak, aby można było .uwzględnić nieprzewidziane trendy i zdarzenia.

Dwie prawdy o zasadniczym znaczeniu rzucają światło na problem zmian „w planowaniu. Jedną można by nazwać zasadą elastyczności, a drugą — zasadą zmian w „nawigacji”.

Zasada elastyczności. W zasadzie tej, najszerzej może stosowanej w planowaniu, potwierdza się prawda, że dla efektywności planowania niezbędne jest, aby elastyczność była głównym motywem w doborze planów z drugiej strony jednak, koszty i niebezpieczeństwa wynikające z elastyczności trzeba dokładnie przyrównać do wynikających z niej korzyści.

Dla wielu kierowników zasada elastyczności jest najważniejszą z zasad planowania. Elastyczność stwarza możliwości zmiany planu bez niepotrzebnych kosztów czy tarć, możliwości uniknięcia zakłóceń w stałym zmierzaniu do celu nawet wtedy, gdy zmieniają się okoliczności lub jakiejś części planu nie uda się wykonać. Zasada ta pozwala na przystosowywanie planów do zmieniających się okoliczności. Ze względu na to, że stopień niepewności wzrasta wraz z postępem czasu, najwięcej elastyczności potrzeba w wypadkach, gdy przedsiębiorstwo poważnie zaangażowało się na przyszłość, a zobowiązań nie można zrealizować w krótkim okresie (np. zwrot nakładów inwestycyjnych i zyski).

Leave a Reply