Formalna strona dyscypliny

Każdy zwierzchnik na ogół sam dobiera właściwe sposoby podniesienia dyscypliny stosownie do określonych warunków. Wówczas przydaje mu się bardzo zarówno znajomość środowiska, jak i samego pracownika. Z tego też względu oddziaływanie kierownika na pracownika może być bardziej skuteczne niż oddziaływanie komisji rozjemczej. Może on bowiem udzielać nagany w „cztery oczy”, czy też publicznie pochwalić pracownika, w zależności od okoliczności.

Formalna strona dyscypliny. Normy postępowania pracownika wynikają z umowy zawartej między nim a przedsiębiorstwem. Normy te są takie same, bez względu na to, czy umowy są oficjalne czy nieoficjalne, pisane czy niepisane, czy wynikają ze zwyczajów i przepisów, czy z umów ze związkami zawodowymi. Elementy składające się na odpowiednie zachowanie się oraz stopień swobody bezpośredniego zwierzchnika w narzucaniu dyscypliny zależą albo od niego samego albo mogą zostać dokładnie określone i podane do ogólnej wiadomości. Nie ulega kwestii, że przedsiębiorstwa zawierające umowy ze związkami zawodowymi podchodzą do spraw dyscypliny w sposób formalny, dokładnie przestrzegając przepisów, W wielu przypadkach umowy te mocno ograniczają przywileje kierowników tak, że nie mają oni możliwości usunięcia pracownika z pracy lub stwarzają sytuację, w której kierownictwo zmuszone jest zatrudniać personel wbrew własnej chęci.

Leave a Reply