KIEROWANIE A ZNACZENIE STOSUNKÓW MIĘDZYLUDZKICH CZ. II

Nie trzeba zapominać, że stosunki międzyludzkie polegają w gruncie rzeczy na zrozumieniu, że ludzie są ludźmi oraz że kierownik, który ma działać sprawnie, nie może nigdy zapominać o tym, że jego zadania wykonywane są przez innych ludzi. W ostatnich latach tak się rozpowszechniło stosowanie metod psychologicznych w kierowaniu, że grozi ciągle niebezpieczeństwo, iż kierownicy poczują się nagle psychiatrami- -amatorami i będą postępować z ludźmi używając metod stosowanych w psychiatrii. Jest to oczywiście bardzo niebezpieczne nie tylko dla osób o niewystarczającym poziomie wiedzy podwładni nawet o średniej inteligencji na pewno zauważą, że poddaje się ich jakimś dziwnym zabiegom, co z kolei może zburzyć zaufanie między zwierzchnikiem i podwładnym. Jednocześnie kierownicy mogą wiele zyskać zapoznając się z takimi sprawami jak: bloki semantyczne czy motywacja ludzi, a przede wszystkim wyczulając się na własne niedoskonałości w obcowaniu z innymi.

Uwaga, jaką zwraca się ostatnio na stosunki międzyludzkie, jest zjawiskiem niewątpliwie pozytywnym pod warunkiem, że nie będzie tu przesady. Zawsze jednak istnieje możliwość, że kierownik ulegnie wpływowi chwili, da się oszołomić ostatnim nowinkom z dziedziny wiedzy o człowieku i będzie przywiązywał nadmierną wagę do stosunków międzyludzkich. Jeśli kierownik jest słabo poinformowany lub daje się ponieść sentymentom, może zacząć działać w sposób logicznie nieuza- zadniony. Trzeba zawsze pamiętać, że właściwe stosunki międzyludzkie leżą u podstaw każdej pracy kierowniczej, ale nie wolno zapominać, że — przynajmniej w przedsiębiorstwie przemysłowym — podstawą działalności jest osiąganie zysków przez sprawne zaspokajanie potrzeb klientów. Sprawnie działający kierownik będzie więc starał się o stworzenie odpowiednich warunków dla powstania właściwych stosunków międzyludzkich mając na względzie i personel i przedsiębiorstwo, w którego interesie działa.

Leave a Reply