Komisje i rady kierowników niższego szczebla

Komisje i rady kierowników niższego szczebla stosowane jako metoda szkolenia znane są pod nazwą kierownictwa wieloosobowego5. Komisje te składają się z pewnej liczby kierowników średniego szczebla, dobranych na zasadzie merytorycznej oceny. Spotykają się oni regularnie w celu rozważenia wszelkich projektów dotyczących działalności przedsiębiorstwa. Uzgodnienia tej „grupy pomysłów” przekazywane są wyższemu stopniem kierownikowi, który może je przyjąć, odrzucić, zwrócić do dalszego opracowania lub przesłać do dyrekcji. Zalety tego rodzaju szkolenia polegają na tym, że członkowie grupy poszerzają swoje poglądy i pogłębiają swe zainteresowanie działalnością przedsiębiorstwa,

Pomysł ten przypisuje się firmie McCormack and Company Inc. z Baltimore. Zob. Ch. McCormack Multiple Management, New York 1938, Harper and Brothers także Dooher i Marquis op. eit., rozdz. 11 -13.

Tam jednak, gdzie stosowano tę technikę, występowało zjawisko paternalizmu ze strony kierowników wyższego szczebla mimo stanowczych protestów przeciwko ich ingerencji w sprawy grupy. Ingerencja nie jest konieczna, jeśli kierownik sam wyznacza osobę do przeszkolenia, awansuje wybraną z grupy osobę i ocenia ją. Technika ta może jednak mieć zastosowanie w małych przedsiębiorstwach nie zatrudniających specjalistów kadrowych, specjalistów do badań rynkowych lub rozliczenia kosztów. Przedsiębiorstwa te mogą sobie może pozwolić na poświęcanie olbrzymiej ilości godzin dla rozwiązania problemów wymagających specjalistycznego wykształcenia, szczególnie wtedy, gdy kandydaci poświęcają na to skój własny czas.

Leave a Reply