Koordynacja planów krótkofalowych z dlugofalotvymi

Mimo że zasada ta wskazywałaby na to, że różne plany powinno się opracowywać na różne okresy czasu, zależnie od zaangażowania przed- sięborstw, stwierdzić trzeba, że w praktyce przyjęty okres planowania jest często wynikiem kompromisu. Gdy planuje się na krótki okres — to na ogół jia kwartał lub rok tak, aby „dopasować” planowanie do okresów przyjętych dla celów sprawozdawczości. Również i arbitralne ograniczanie planowania długofalowego do okresów 5-letnich opiera się na przekonaniu, że planowanie na dłuższy okres nie ma większej wartości, gdyż zmniejsza się prawdopodobieństwo wystąpienia przewidywanych zjawisk. , j

Utrzymuje się czasami, że kierownictwo powinno planować na okresy dłuższe niż okresy bezwzględnego zaangażowania przedsiębiorstwa oraz że planowanie na 10 lub 20 lat jest usprawiedliwione koniecznością wyobrażenia sobie, jak będzie wyglądać działalność (przedsiębiorstwa po upływie tego czasu. Przyjmując taki punkt widzenia kierownictwo może analizować tendencje, jakie mogą wystąpić w przyszłości po to, aby w najlepszy sposób określić cele i kierunki polityki w zależności od wykrytych trendów. Jednak nawet wtedy, gdy przyjmuje się takie założenie przy podejmowaniu decyzji dotyczących długości okresu planowania, celem jest upewnienie się, że obecny stan zaangażowania przedsiębiorstwa odpowiada prognozom na przyszłość.

Koordynacja planów krótkofalowych z dlugofalotvymi. Plany krótkofalowe opracowuje się często nie uwzględniając ich powiązań z planami długofalowymi. Jest to oczywiście bardzo poważny błęd. Integracja obydwu typów planów jest sprawą o olbrzymim znaczeniu. Sporządzanie jakichkolwiek planów krótkofalowych nie ma sensu, jeśli nie przyczyniają się one do osiągnięcia celów założonych w planie długofalowym. Wiele niepowodzeń w planowaniu wynika z tego, że podejmuje się decyzje dotyczące bieżących wydarzeń bez dokładnego przeanalizowania wpływu, jaki podjęte działanie mieć będzie na przyszły rozwój wypadków.

Leave a Reply