Mieszanie pojęć motywu i celu

Motywy działania jednostki w grupie są całkowicie odrębne od celów tej grupy. Większość ludzi musi pracować, aby żyć. Niektórzy nie osiągają nic więcej poza zaspokojeniem głodu. Jednak w Stanach Zjednoczonych i wielu innych krajach konieczność podejmowania pracy po to, aby się utrzymać, łagodzi możliwość wyboru między różnymi źródłami pracy oraz stosunkowo wysokimi zarobkami. Umożliwia to pracownikowi osiągnięcia i innych celów, takich jak: wyższy status społeczny, wzrost stopy życiowej lub wyższe wykształcenie.

Trzeba odróżniać cele, do których dąży człowiek, od motywów jego działania. Kwestia polega na tym, który z tych dwu czynników ma pierwszeństwo. Motywy są podstawową silą napędową. Obiekty dążeń człowieka są celami, których realizacja umożliwia jednostce zaspokojenie jej pragnień. Dlatego pracownik, który chce zostać mistrzem, czyni tak albo ze względu na chęć uzyskania władzy wynikającej z tego stanowiska, albo dla podniesienia swojego prestiżu wśród otoczenia, lub w celu podwyższenia dochodów. Osiągnięcie jednego z tych celów bardzo często służy zaspokojeniu wielu innych dążeń.

Zasada zgodności celów. Dążność jednostek do osiągnięcia własnych celów powinna być w pewnym sensie regulowana przez kierowników tak, aby wysiłek tych pracowników nie szedł na marne. Takie cele osobiste jak np. dążenie do objęcia stanowiska kierowniczego lub chęć awansowania na wyższy szczebel, co w efekcie daje zarówno wzrost prestiżu jak i wyższe wynagrodzenie, powinno się kontrolować w taki sposób, aby nie wpłynęły ujemnie na wykonanie założeń i celów przedsiębiorstwa. W związku z tym kierownictwo zakładu przyjmuje za podstawę swego działania zasadę harmonijności celów. Zasada ta polega na takim działaniu kierowników, które w harmonijny sposób pobudzałoby pracowników tak, aby osiągali zarówno swoje osobiste cele, jak i cele wydziału czy też całego przedsiębiorstwa.

Leave a Reply