OKREŚLONA SYTUACJA A PROBLEM PRZEWODZENIA CZ. II

Eksperymenty te mają wpływ na sytuacyjną teorię dotyczącą pojawiania się przywódców. Implikują one, że przywódcą jest siłą rzeczy ta osoba, która ma maksymalny zasób użytecznych informacji, a z drugiej strony przywódca może się nie pojawić, jeśli wszyscy mają jednakowy dostęp do źródeł informacji. Stąd też pojawienie się przywódcy można przewidzieć w zależności od rodzaju systemu informacji, a osoby zarówno w organizacji formalnej jak i nieformalnej, można zgrupować tak, że ułatwi to pojawienie się tej samej osoby w roli przywódcy.

Cecha I II III szybkość mała duża duża dokładność mała duża duża organizacja brak stabilnej formy organizacyjnej organizacja kształtująca się powoli, ale trwała Niemal natychmiast wykształcająca się trwała organizacja występowanie przywódcy brak wyraźne bardzo wyraźne nastroje bardzo dobre kiepskie bardzo złe

Tak więc oficjalny kanał przepływu pewnego rodzaju informacji w całej sytuacji, która wpływa na pojawienie się przywódcy, jest tylko jednym składnikiem i to o niewielkim znaczeniu.

Ocena podejścia sytuacyjnego. Sytuacyjne podejście do wykrywania potencjalnych przywódców jest nowe i dyskusyjne. Polega ono na tym, że kilku egzaminatorów ocenia postępowanie jednostki w danej sytuacji, a wynikające z badania dane służą jako podstawowe prognozy efektywności przyszłego działania. Ponieważ jednak to podejście nie jest wyłącznie sytuacyjne, wyników selekcji nie można przypisywać wyłącznie testom sytuacyjnym.

Z drugiej strony, pewne elementy podejścia sytuacyjnego mogą być interesujące dla samego zarządzania. Istnieje prawdopodobieństwo, że w pewnym układzie czynników sytuacyjnych pewne jednostki umiejscowione we właściwych punktach będą mogły sprawnie działać jako doradcy. Jeśli kierownik wyższego szczebla potrafi stworzyć sytuację, w której podlegający mu kierownicy niższego szczebla będą pełnić rolę doradców podwładnych, bardzo ułatwi im możliwość przewodzenia. Jest to jednym z celów przedsiębiorstwa i umożliwia stosowanie w praktyce zasady zakładającej ułatwianie zdobywania doświadczeń w przewodzeniu struktura organizacyjna i sposób delegowania uprawnień muszą być tak pomyślane, aby ułatwić kierownikowi jego rolę jako przywódcy7. –

Leave a Reply