ORGANIZACJA I ADMINISTRACJA PROGRAMU KADROWEGO CZ. II

Rola tych ostatnich jest więc zasadnicza. Jeśli kierownik zna, rozumie i stosuje w praktyce metody wykładane w trakcie szkolenia, będą je również stosować jego podwładni. Jeśli stosuje metody mniej efektywne, tak samo będą postępować jego pracownicy. Szkolenie kierowników zaczyna się więc na szczeblu dyrektorskim i zasadą być musi, że na każdym szczeblu stluktury organizacyjnej przedsiębiorstwa zwierzchnicy szkolą podwładnych.

Właściwe kierowanie prowadzonym szkoleniem zapewnia komisja składająca się z naczelnego dyrektora i kilku kierowników wyższego szczebla. Zapewnia ona programowi zarówno prestiż, jak i aktywne poparcie dyrekcji przedsiębiorstwa. Ponadto, jak wynika z charakteru jej obowiązków, których pełnienie wymaga wspólnego omawiania spraw i współpracy kierowników podstawowych wydziałów, forma komisji jest tutaj jak najbardziej pożądana.

Kierownicy wyższego szczebla są odpowiedzialni za cztery podstawowe funkcje przy opracowywaniu i wprowadzaniu w życie właściwej polityki kadrowej. Powinni oni zapewnić odpowiednie warunki dla koordynacji i realizacji programu, na przykład wyznaczając osobę, najlepiej ze szczebla dyrektorskiego, odpowiedzialną za program. Powinni również upewnić się, czy role wszystkich kierowników w przedsiębiorstwie są jasno określone, czy podstawowa polityka kadrowa jest dobrze pomyślana i rozumiana oraz w określonych odstępach czasu kontrolować postęp przebiegu realizacji programu.

Dyrektor wyznaczony do tej funkcji staje się kierownikiem administracyjnym odpowiedzialnym za wprowadzanie w życie programu doskonalenia kadr oraz za koordynację polityki kadrowej w całym przedsiębiorstwie. Powinien on składać sprawozdania każdemu dyrektorowi, który jest zainteresowany tymi sprawami i potrafi umiejętnie mu doradzić. Osoba wybrana na to stanowisko powinna być doświadczonym kierównikiem, zainteresowanym w obsadzaniu stanowisk we właściwy sposób, podchodzącym do tej sprawy z życzliwością i uwagą.

Doskonalenie polityki kadrowej jest koniecznością. Uważne rozpatrzenie tego zagadnienia zapewni właściwe ukształtowanie całej polityki awansowania kierowników. Zapewni się w ten sposób wskazówki dla dyrektora odpowiedzialnego za program i dla innych osób, które wcielają w życie zasady tej polityki. Kontrolując co jakiś czas realizację programu szkolenia dyrekcja trzyma rękę na pulsie, upewnia się, że działalność ta rozwija się w obranym kierunku, a także zdobywa podstawy do wprowadzania wszelkiego rodzaju usprawnień.

Leave a Reply