Proces przewodzenia

Komunikowanie się. Proces przewodzenia niewątpliwie wymaga efektywnych sposobów wzajemnego komunikowania się grupy. Jest to jedyny znany sposób przekazywania informacji o celach grupy, współdziałaniu jednostek należących do tej grupy oraz o ich motywacji. Potrzeby kontaktowania się zależą od rodzaju przewodzenia. Autokrata uznający jedynie własny pogląd na cele grupy oraz sposoby ich osiągnięcia Widzi komunikowanie się tylko jako okazję do wyliczenia pracownikom ich wkładu osobistego w działanie grupy oraz do dopingowania ich do dalszej pracy. Przywódca działający na zasadzie „dawania samodzielności” ma często niewielkie osiągnięcia, jeśli nie potrafi skierować wysiłków swej grupy na określony cel. Przywódca stosujący metodę konsultatywną musi zastosować odpowiedni sposób komunikowania się, ponieważ z jego punktu widzenia wspólny wysiłek jest najlepszym efektem działania, co wymaga wymiany pomysłów oraz dobrej woli ze strony każdego członka grupy.

Wśród wielu znanych trudności w komunikowaniu się na czoło wysuwa się nieumiejętność słuchania. Zrozumienie człowieka i jego pomysłów wymaga nie tylko uważnego słuchania, lecz — co ważniejsze — umiejętności i chęci zrozumienia punktu widzenia innych. Dobrzy psychiatrzy starają się wyrobić w sobie umiejętność wczuwania się w przeżycia i nastroje swoich pacjentów. Skuteczne komunikowanie się opiera się właśnie na podobnej wrażliwości oraz na świadomym wysiłku podjętym w celu zrozumienia stanowiska i zachowania się innych osób. Przywódca, który potrafi to osiągnąć, ma możność dobrania takich metod komunikowania się z członkami grupy, które uważa za najbardziej efektywne 13.

Leave a Reply