Prymat planowania

Planowanie jest podstawą wszystkich innych funkcji zarządzania polegających na organizowaniu, polityce kadrowej, kierowaniu i kontroli. Można by powiedzieć, iż wszystkie te funkcje kierownika tak się ze sobą wzajemnie przeplatają, że nie można zarządzać, kiedy nie występują one wszystkie, a więc wszystkie warunkują się nawzajem. Funkcja planowania odgrywa jednak szczególną rolę. Obejmuje ona ustalanie celów konieczne dla sensownego działania grupy. Ponadto plany muszą być opracowane tak, aby te cele można było osiągać, zanim ustali się właściwą organizację, kwalifikacje personelu, sposób kierowania nim oraz rodzaj kontroli, jaką należy stosować.

Planowanie i kontrola są tak ściśle ze sobą powiązane, że są w rezultacie nierozdzielne. Można by je nazwać „braćmi syjamskimi” w zarządzaniu. Żaden kierownik nie może kontrolować działania, które nie zostało zaplanowane, gdyż sama koncepcja kontroli polega na utrzymaniu działalności podległego mu personelu w określonych ramach przez korygowanie odchyleń od planu. Jakakolwiek próba kontrolowania bez uprzedniego planu działania byłaby bezsensowna, gdyż żaden kierownik nie potrafi powiedzieć, czy jego podwładni robią to, czego on chce, jeśli nie powiedziano im najpierw, czego się od nich oczekuje. Plany stanowią więc podstawę kontroli.

Kompletność planotmnia. Planowanie jest funkcją każdego -kierownika na każdym szczeblu przedsiębiorstwa. Mimo że charakter i zakres planowania zmieniać się będzie w zależności od stopnia odpowiedzialności na danym stanowisku kierowniczym, jest w zasadzie niemożliwe tak określić jego zasięg, aby kierownik nie miał prawa do swobody decyzji w żadnej dziedzinie działalności. Innymi słowy, jeśli kierownik nie spełnia nawet w bardzo zwężonym zakresie, jakiejkolwiek funkcji planowania, nie jest on w rzeczywistości kierownikiem.

Leave a Reply