Przesłanki planistyczne

Gdy w trakcie planowania schodzi się po szczeblach organizacji z wydziału do oddziału, potem do sekcji itd., zmienia się nieco charakter przesłanek planistycznych. Podstawowe kierunki są oczywiście te same. Jednak istnienie dotychczasowych planów głównych i tworzenie nowych w poważny sposób wpłynie na przyszły obraz przedsiębiorstwa i kierownicy mniejszych komórek organizacyjnych muszą opracowywać swoje plany mając to na uwadze. Plany dotyczące zasięgu władzy i odpowiedzialności kierownika stają się założeniami do jego planów.

Przesłanki planistyczne można podzielić na trzy grupy. Są przesłanki wskazujące na występowanie zjawisk, których nie da się kontrolować w tym sensie, że pojedyncze przedsiębiorstwo planując nie ma na nie żadnego wpływu. Można tu wymienić przesłanki takie, jak: wzrost zaludnienia, przyszły poziom cen, klimat polityczny, polityka podatkowa i stopa opodatkowania oraz cykle koniunkturalne. Są następnie przesłanki planistyczne, które zakładają istnienie zjawisk częściowo dających się kontrolować, to znaczy takich, których pojedyncze przedsiębiorstwo nie jest w stanie w pełni opanować, ale na które może wpływać w większym lub mniejszym stopniu. Do tej kategorii można zaliczyć czynniki takie jak: udział przedsiębiorstwa w opanowaniu rynku, charakter rotacji pracowników, wydajność pracy, polityka cen przedsiębiorstwa, a nawet polityka w dziedzinie ustawodawstwa prze-‚ myślowego. Można wreszcie wyodrębnić grupę przesłanek planistycznych mówiących o zjawiskach, które przedsiębiorstwo może kontrolować. Wymienić tu należy te dziedziny polityki i programu, co do których decyzje mogą zapadać w samym przedsiębiorstwie. Są to więc takie kierunki polityki, jak: wkroczenie na nowe rynki, podjęcie programu rozwoju lub programu badań, lokalizacja głównego biura przedsiębiorstwa.

Leave a Reply