TEORIA EKONOMII A PLANOWANIE CZ. III

Hart nazywa to maksymalizacją „bieżących zdyskontowanych wartości planowanych wpływów netto” po to, aby wziąć pod uwagę fakt, że przyszłe wpływy muszą być korygowane według stopy dyskontowej. Mimo że jest to niewątpliwie poprawka wprowadzona celem osiągnięcia absolutnej dokładności, w praktyce wprowadza się ją rzadko ze względu na margines błędów, którego nigdy nie da się uniknąć w planowaniu. W tym sensie jest to doskonalenie czegoś, co się nie da udoskonalić, a w każdym przypadku przedsiębiorca traktuje oprocentowanie kapitału jako odbicie przychodów, jakich oczekuje jako rezultatu swojego planu działania. wtedy,1 gdy wiążą się z lepszym wykorzystaniem środków produkcji i personelu.

Fakt, że w analizie marginalnej nie odzwierciedla się zazwyczaj wszystkich kosztów, lecz tylko koszty dodatkowe, podkreśla również ważność elastyczność i w planowaniu przedsiębiorstw. Jeśli maszyny lub ludzi można wykorzystać dla produkowania różnych wyrobów lub uzyskania różnych wielkości produkcji bez strat w kapitale już zainwestowanym, z punktu widzenia produkcji przedsiębiorstwo można uznać za wyjątkowo elastyczne. Może ono jednak być mało elastyczne w innych dziedzinach. Jeżeli na przykład nie mogłoby uzyskać dodatkowych funduszów obrotowych na rozwinięcie działalności, elastyczność urządzeń produkcyjnych i personelu umożliwiłaby zmiany w produkcji tylko na takim poziomie, na jaki pozwoliłby kapitał obrotowy, jakim przedsiębiorstwo dysponuje.

Leave a Reply