Umiejętności przywódcy

Tak więc kierownik dużego przedsiębiorstwa mógłby wykorzystać swe cechy przywódcy w innych dużych przedsiębiorstwach, lecz cechy przywódcy gangu czy rektora uniwersytetu na niewiele przydadzą się kierownikowi przedsiębiorstwa handlowego.

Gdy mówi się o różnych umiejętnościach przywódcy, wynikają często nieporozumienia, których przyczyną jest nieścisłość terminologii. Z tego, co wiemy obecnie, wydaje się, że nie ma potrzeby przypuszczać, iż istnieje wiele różnych umiejętności. Niemożliwość przekazywania tych umiejętności powinno się raczej traktować jako dowód, że różne cechy charakterystyczne mają różne znaczenie w różnych zawodach. Umiejętność przewodzenia wynika z oddziaływania wielu czynników, które trzeba uwzględnić przekonując pracowników i pobudzając ich do działania. Umiejętność osiągania tego efektu w określonych, korzystnych bądź niekorzystnych, warunkach jest miarą jakości przewodzenia. Przywódcy wyodrębniają różne czynniki motywujące powołując się na swoją znajomość psychologii. Przywódca związkowy może podkreślić znaczenie 35-godzinnego tygodnia pracy, rektor uniwersytetu może położyć nacisk na swobody akademickie, a bankier — na sprzyjające okoliczności i każdy z nich może osiągać pomyślne rezultaty. Gdyby zamienili się stanowiskami, żaden z nich nie osiągnąłby dobrych rezultatów nie zmieniając haseł. Swobody akademickie nie byłyby bodźcem dla robotników czy pracowników banku, skrócenie tygodnia pracy mało znaczyłoby dla profesora, a kontakty z wybranymi ludźmi mogą nie być atrakcyjne ani dla robotników, ani dla profesorów.

Leave a Reply