Uproszczony model planowania w warunkach zmian i niepewności

Ten uproszczony model planowania w warunkach zmian i niepew-, ności pozwala zaobserwować kilka zjawisk. Po pierwsze, narzędzia analizy marginalnej są nadal użyteczne w uzyskiwaniu różnorakich ocen przewidywanych sytuacji. W każdym zestawie przyjętych ewentualności planista starałby się maksymalizować zyski przez upewnienie się, że dodatkowe koszty kompensowane są dodatkowymi utargami oraz że w granicach podzielności jednostek produkcji nie istnieje możliwość maksymalizacji zysków przez zwiększenie lub obniżenie kosztów czy utargów.

Po drugie, przykład ten można wykorzystać dla podkreślenia faktu, że gdy do niepewności w sensie czasowym dodamy różne możliwości uzyskiwania wyników w każdym zestawieniu warunków tej niepewności, uzyskamy astronomiczną liczbę różnorodnych możliwości. W naszym przykładzie jest tylko 6 możliwych przewidywań, a w rzeczywistości liczba ich może być nieskończona. Aby więc kierownik mógł planować, szczególnie wtedy, gdy zadanie jest skomplikowane, a czasokres planowania długi, musi on mieć jakiś sposób ograniczania analizy do możliwości najbardziej prawdopodobnych. W większości przypadków dokonuje się tego przez osąd lub próbę. Doświadczony w analizie przemysłowej kierownik ma wyczucie problemów, wynikające z jego znajomości podstawowych faktów. Jeśli może rozważyć podstawowe założenia, na których opiera swoją kalkulację zysków i zadecydować, które z nich wystąpić mogą z największym stopniem prawdopodobieństwa, łatwo mu jest ograniczyć ilość możliwych projektów do tych kilku, które są najbardziej prawdopodobne. W tym momencie przyjęcie planu prawdopodobnie opierać się będzie na wyważeniu ryzyka i korzyści, jakie mogą wyniknąć z tych kilku możliwości przy uwzględnieniu charakteru występujących niepewności, zapasów przedsiębiorstwa oraz możliwości i chęci podjęcia ryzyka.

Leave a Reply