Ustalenie zasad i praktyka postępowania

Program rozszerzania doświadczeń kandydatów na kierowników ma również swoje wady. Powoduje przerywanie ustalonego toku pracy, osłabianie związków osobowych oraz zmiany w obsadzaniu stanowisk w miarę jak jeden kandydat zastępuje drugiego. Istnieją również opory ze strony kierowników oddziałów, którzy zmuszeni są do rozstania się z człowiekiem, którego już przeszkolili i przyuczyli i niechętnie widzą tego odejście. Z drugiej jednak strony, te zadrażnienia i wynikające z nich skutki są drobnostkami w porównaniu z możliwością odkrywania nowych talentów. Na tej zasadzie można z góry wytypować pewne stanowiska jako miejsce doskonalenia potencjonalnych kandydatów, W pewnym bardzo dużym przedsiębiorstwie ustalono, że stanowisko kierownika działu rachunkowości obejmują sukcesywnie szkoleni kierownicy, natomiast nigdy nie może go objąć pracownik tego działu.

Ustalenie zasad i praktyka postępowania. Doskonalenie kierowników jest z natury rzeczy długim procesem. Kierownicy wyższego szczebla doskonalą się praktycznie nie w ciągu kilku miesięcy, lecz w okresie 15 do 20 lat.

W szkoleniu kierowników konieczna jest różnorodność. Niedoświadczony student może nie rozumieć ważności wykładów na temat zarządzania. Umysłowość jego rozwinie się w pełni dopiero w drodze doświadczeń praktycznych. Dopiero po krótkim okresie pracy na stanowisku kierowniczym zrozumie ważność dalszego doskonalenia się w nawiązywaniu kontaktów z ludźmi, czy w umiejętności logicznego rozumowania. Jego pracodawca dopilnuje wtedy, aby uzyskał on możliwości dalszego szkolenia się.

Leave a Reply