Zasada zaangażowania

Obserwowanie sposobów planowania w przedsiębiorstwach prowadzi do wniosku, że wybór długości okresu planowania wynika z przekonań dyrekcji danego przedsiębiorstwa co do stopnia prawdopodobieństwa, z jakim można przewidzieć, co wydarzy się w przyszłości. Przedsiębiorstwo opracowujące swoje plany długofalowe na okres 3-5 lub więcej lat wybiera taki okres w sposób arbitralny lub opiera się na doświadczeniu innych przedsiębiorstw. Bardziej jednak prawdopodobne jest, że w danym przedsiębiorstwie wybrano taki właśnie okres planowania w przeświadczeniu, że prognozy na ten czas będą stosunkowo pewne.

Zasada zaangażowania. Wybór właściwego okresu planowania w przedsiębiorstwie powinien opierać się na przesłankach logicznych. Ponieważ planowanie i przewidywanie, na którym opiera się planowanie wymagają na ogół dużych nakładów finansowych, przedsiębiorstwo nie powinno planować na okres dłuższy niż to jest ekonomicznie uzasadnione planowanie zaś na okres krótszy może być ryzykowne. Najlepiej określa najodpowiedniejszy okres planowania zasada zaangażowania mówiąca, ze planowanie powinno obejmować okres ‚konieczny dla załatwienia wszystkich spraw, w które przedsiębiorstwo już się zaangażowało.

Najbardziej może znaczącym aspektem tej zasady jest (to, aby planować na okres wystarczająco długi dla zapewnienia przedsiębiorstwu zwrotu ‚kosztów wynikających z podjętego już działania 9. Ponieważ jednak poza kosztami również inne elementy mogą stanowić o zaangażowaniu się przedsiębiorstwa w różne przedsięwzięcia na różne okresy czasu i ponieważ zobowiązanie do poniesienia wydatków poprzedzać może same wydatki, z tym, że zobowiązania takie mogą być nieodwracalne, jak to ma miejsce w przypadku kosztów utraconych, wydaje się, że nie wystarczy oparcie się wyłącznie na zasadzie zwrotu kosztów. Jeżeli na przykład przedsiębiorstwo uwzględnia w swej polityce personalnej zasadę awansowania na kierownicze stanowiska’ swych własnych pracowników lub ustala 65 lat jako granicę wieku emerytalnego, pociągnie to za sobą zaangażowanie się przedsiębiorstwa w pewien kierunek działania. Tego rodzaju kierunki polityki, których konsekwencje trudno jest wyrazić w kategoriach finansowych, angażują przecież przedsiębiorstwo w różne przedsięwzięcia na różne okresy.

Leave a Reply